Wat is eeuwige moes of te wel ouwewijvenkool:
Eeuwige moes is een koolsoort die als bijzonderheid heeft, dat ze niet bloeit.
En zoals bekend sterven de meeste koolsoorten af, nadat ze in bloei hebben gestaan.
Daardoor zijn deze andere koolsoorten, op een uitzondering na, eenjarig.
Omdat eeuwige moes niet bloeit en vorstbestendig is, is ze meerjarig.
Eeuwige moes vormt geen kool zoals bijvoorbeeld spitskool, maar een soort krop van licht- tot donkergroene bladeren.
Je kunt deze bladeren gedeeltelijk afplukken en consumeren. De plant zal dan weer gewoon verder groeien en weer nieuwe bladeren
aanmaken.
Maar de koolsoort kan zich, omdat ze niet bloeit, niet via zaad voortplanten.
Om eeuwige moes toch te kunnen vermeerderen, moet ze gestekt worden.
Dat kan door een van de vele zijscheuten, die aan de plant zitten, af te snijden en in bloempotjes te zetten.
De stek zal dan vanzelf wortels krijgen en weer opgroeien tot een eeuwig levende eeuwige moesplant.
Ook is het versandig de eeuwige moes van tijd tot tijd te scheuren, zodat ze haar sterke groeikracht behoudt.
Eeuwige moes in de tuin
Eeuwige moes staat het liefst op een halfschaduwrijke plaats in goed gedraineerde grond met voldoende organische meststoffen en compost.
Planten kan vanaf april,mei. Eeuwige moes heeft een vrij oppervlakking wortelstelsel, waardoor het belangrijk is bij droge perioden
voldoende water te geven. Om van de plant doorlopend te kunnen oogsten, moet deze wel voldoende mest hebben en dient deze af en toe
gesnoeid te worden.
Hoe, waar en wanneer is de soort ontstaan:
Eeuwige moes wordt als een van de eerste in cultuur gebrachte wilde kolen beschouwd. Het werd geselecteerd en
geteeld voor blad en dientengevolge is er een variant ontstaan die niet – of zelden – bloeit. De meeste planten zijn geheel steriel.
Eeuwige moes komt uit Italië en is zeker tweeduizend jaar oud.
Wat is de smaak en welke gerechten kun je er mee klaarmaken:
Eeuwige moes smaakt naar boerenkool, maar dan wat zachter. Je zou er dus gemakkelijk een stamppot van kunnen maken, net als bij boerenkool.
Maar je zou het ook net als chinese kool kunnen behandelen. Ook fermenteren is mogelijk. De smaak lijkt dan op die van zuurkool.
Een veelzijdig bruikbare plant dus die eeuwige moes. Ook rauw eten is mogelijk in bijvoorbeeld salades. Van grote bladeren kun je bijvoorbeeld
koolpakketjes maken met allerlei ingredienten daarin zoals gehakt of kaas. Ook kun je de bladeren in een quiche gebruiken.
En je kunt er een stevige soep van maken, waarbij je de stengels, nadat deze meegekookt en gepureerd zijn, ook kunt gebruiken.
